Η Ελένη Καραΐνδρου (Τείχιο Φωκίδας, 25 Νοεμβρίου 1941)[4][5] είναι Ελληνίδα συνθέτρια.

Βιογραφία

Πρώτα χρόνια

Η Ελένη Καραΐνδρου γεννήθηκε στο Τείχιο Φωκίδας και στα επτά της χρόνια μετακόμισε με τους γονείς της στην Αθήνα. Ο πατέρας της ήταν μαθηματικός και άρχισε να διδάσκει σε σχολείο στους Αμπελόκηπους, ενώ η μητέρα της πέθανε μερικούς μήνες αργότερα (1948) κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου. Την ίδια εποχή, η Ελένη Καραΐνδρου βρήκε ένα πιάνο στο σχολείο της το οποίο στάθηκε αφορμή για να κάνει τα πρώτα της βήματα στη μουσική. Άρχισε μαθήματα πιάνου και τελικά στα δέκα της χρόνια γράφτηκε στο Ελληνικό Ωδείο όπου παρέμεινε δεκαεφτά χρόνια.[6][4]

Σπουδές

1950-1967

Το 1950 άρχισε σπουδές πάνω στο πιάνο στο Ελληνικό Ωδείο δίπλα στην Έφη Ματαράγκα, τον Αλέξανδρο Τουρνάισσεν, τον Μιλτιάδη Κουτούγκο, τον Μάριο Βάρβογλη και τον Αντίοχο Ευαγγελάτο. Οι σπουδές της στο Ωδείο ολοκληρώθηκαν δεκαεφτά χρόνια αργότερα, το 1967. Παράλληλα σπούδασε ιστορία και αρχαιολογία στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών.

1967-1975

Στο διάστημα 1967 έως 1975 σπούδασε ενορχήστρωση και διεύθυνση ορχήστρας στη Schola Cantorum και εθνομουσικολογία στο École pratique des hautes études στο Παρίσι.

Παρίσι

Σε ηλικία είκοσι τεσσάρων ετών εγκαταστάθηκε στο Παρίσι, όπου πήρε υποτροφία από το γαλλικό κράτος και άρχισε τη διδακτορική της διατριβή. Παράλληλα εργαζόταν στο Centre National de la Recherche Scientifique. Κατά τη διάρκεια της διαμονής της στο Παρίσι, γνώρισε το 1972 τον Μάνο Χατζιδάκι.

«Ερχόταν και μας ξενυχτούσε στα διάφορα καφέ που πηγαίναμε να τον ακούσουμε. Ήταν πολύ έξυπνος. Εκεί στο σπίτι του Κούνδουρου άκουσε τα πλέι-μπακ που είχα κάνει για τη Μεγάλη Αγρυπνία. Αγαπηθήκαμε με τον Μάνο από την πρώτη στιγμή. Όταν βγήκε ο δίσκος, τρία χρόνια αργότερα, ο Μάνος ήταν στη ραδιοφωνία και ήταν ο μόνο άνθρωπος που βγήκε και είπε ότι ήταν ο καλύτερος δίσκος που είχε ακούσει τα τελευταία δέκα χρόνια. Είχε μια τρομερή γενναιοδωρία». Από συνέντευξη της Ελένης Καραΐνδρου το 2014[6]

Παράλληλα γνώρισε, μεταξύ άλλων, με τη Μαρία Φαραντούρη, τον Μιχάλη Κακογιάννη, τη Μελίνα Μερκούρη και έναν νέο τότε σκηνοθέτη, τον Δημήτρη Μαυρίκιο.

Επιστροφή στην Ελλάδα

Η Καραΐνδρου επέστρεψε στην Ελλάδα με την μεταπολίτευση και από το ’75 ως το ’82 υπήρξε στέλεχος του τρίτου προγράμματος της ΕΡΤ, κοντά στον Μάνο Χατζιδάκι, με τον οποίο είχε γνωριστεί και δεθεί από τα χρόνια του Παρισιού.[7] Νωρίς εξειδικεύτηκε στην κινηματογραφική μουσική, με δύο ταινίες του Χριστόφορου Χριστοφή, τη Περιπλάνηση και τη Ρόζα, για την οποία πήρε το πρώτο της βραβείο μουσικής στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Εκεί, το 1982, γνώρισε τον σκηνοθέτη Θόδωρο Αγγελόπουλο, ο οποίος της ζήτησε να συνεργαστούν.[8] Τα επόμενα χρόνια συνεργάστηκε και με άλλους σκηνοθέτες, όπως την Τώνια Μαρκετάκη, τον Ζυλ Ντασέν, τον Κρις Μάρκερ, την Μαργκαρέτε φον Τρότα, τον Δημήτρη Μαυρίκιο, τον Τάκη Κανελλόπουλο, τον Λευτέρη Ξανθόπουλο. Αντίστοιχα έντονη είναι η παρουσία της στο θέατροː[4]

«Στο θέατρο δούλευα κάθε χρόνο, από το 1975, με πρώτη την παράσταση του Ντουφεξή, με τον Βογιατζή –εκεί ήμουν και ιδρυτικό μέλος της Σκηνής–, τον Ντασέν στο Εθνικό. Το 1986 μου ζήτησε ο Αντώνης Αντύπας να κάνω τη μουσική για τη Νίκη της Λούλας Αναγνωστάκη». Από συνέντευξη της Ελένης Καραΐνδρου το 2014[6]

Έχει συνθέσει πολλά έργα για το θέατρο και τον κινηματογράφο.[9] Είναι ιδιαίτερα γνωστή για τη συνεργασία της με τον Θόδωρο Αγγελόπουλο, καθώς και με τον θεατρικό σκηνοθέτη Αντώνη Αντύπα. Έργα της κυκλοφορούν διεθνώς από τη γερμανική δισκογραφική εταιρία ECM και στην Ελλάδα από την καλλιτεχνική εταιρεία Μικρή Άρκτος.[10]

Μουσική για τον κινηματογράφο

  • 2010 Sey Venecia, ντοκιμαντέρ σε σκηνοθεσία Carlo Mazzacurati.
  • 2010 Στην Εξορία – Καλλιόπη Λεγάκη.
  • 2009 Τριλογία ΙΙ – Η σκόνη του Χρόνου (Trilogy ΙΙ – Dust of Time) σε σκηνοθεσία Θόδωρου Αγγελόπουλου.
  • 2004 Τριλογία Ι – Το Λιβάδι που Δακρύζει (Trilogy I – The Weeping Meadow) σε σκηνοθεσία Θόδωρου Αγγελόπουλου.
  • 1998 Μια αιωνιότητα και μια μέρα (Eternity and a day) σε σκηνοθεσία Θόδωρου Αγγελόπουλου, Χρυσός Φοίνικας – Φεστιβάλ Καννών.
  • 1995 Το Βλέμμα του Οδυσσέα (Ulysses’ Gaze) σε σκηνοθεσία Θόδωρου Αγγελόπουλου, επίσημη συμμετοχή στο Φεστιβάλ Καννών. Μέγα βραβείο επιτροπής.
  • 1991 Το μετέωρο βήμα του πελαργού (The suspended step of the stork) σε σκηνοθεσία Θόδωρου Αγγελόπουλου, επίσημη συμμετοχή στο Φεστιβάλ Καννών.
  • 1990 L’ Africana (Η Αφρικάνα) σε σκηνοθεσία Margarethe von Trotta, επίσημη συμμετοχή στο Φεστιβάλ Βενετίας.
  • 1989 Σημάδια της νύχτας (Scars of the night) σε σκηνοθεσία Πάνου Κοκκινόπουλου, Κρατικό Βραβείο.
  • 1988 Τοπίο στην ομίχλη (Landscape in the mist) σε σκηνοθεσία Θόδωρου Αγγελόπουλου, Ασημένιο Λιοντάρι στο Φεστιβάλ Βενετίας 1988, Βραβείο Felix 1989.
  • 1988 Ο Λιποτάκτης (The deserter) σε σκηνοθεσία Γιώργου Κόρα, επίσημη συμμετοχή στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.
  • 1986 Ο Μελισσοκόμος (The Beekeeper) σε σκηνοθεσία Θόδωρου Αγγελόπουλου, επίσημη συμμετοχή στο Φεστιβάλ Βενετίας.
  • 1986 Καλή Πατρίδα Σύντροφε (Happy homecoming, comrade) σε σκηνοθεσία Λευτέρη Ξανθόπουλου, Βραβείο Καλύτερης Ταινίας και Καλύτερου Νέου Σκηνοθέτη στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, Βραβείο Κριτικών στο Φεστιβάλ του Λοκάρνο.
  • 1986 Ο άλλος Μύθος (The other Myth) σε σκηνοθεσία Μαίρης Παπαλιού, ντοκιμαντέρ για τα γυρίσματα της ταινίας Μελισσοκόμος, επίσημη συμμετοχή στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.
  • 1985 Εν πλω (Sailing) σε σκηνοθεσία Σταύρου Κωνστανταράκου, επίσημη συμμετοχή στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.
  • 1984 Ταξίδι στα Κύθηρα (Voyage to Cythera) σε σκηνοθεσία Θόδωρου Αγγελόπουλου, επίσημη συμμετοχή στο Φεστιβάλ Καννών.
  • 1983 Η τιμή της αγάπης (The price of love) σε σκηνοθεσία Τόνιας Μαρκετάκη, επίσημη συμμετοχή στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.
  • 1982 Ρόζα (Rosa) σε σκηνοθεσία Χριστοφόρου Χριστοφή, επίσημη συμμετοχή στο Φεστιβάλ Καννών (Un certain regard) και Βραβείο Σκηνοθεσίας στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.
  • 1979 Περιπλάνηση (Wandering) σε σκηνοθεσία Χριστοφόρου Χριστοφή, Βραβείο Καλύτερης Ταινίας και Καλύτερου Νέου Σκηνοθέτη στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.
  • 1979 Όμορφη πόλη (Beautiful town) σε σκηνοθεσία Δημήτρη Σοφιανόπουλου, επίσημη συμμετοχή στο Φεστιβάλ Λάρισας.
  • 1975 Το χρονικό μιας Κυριακής (A Sunday’s Chronicle) σε σκηνοθεσία Τάκης Κανελόπουλου, επίσημη συμμετοχή στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.
  • 1975 Πολεμόντα (Working) σε σκηνοθεσία Δημήτρη Μαυρίκιου, ντοκιμαντέρ για τα ελληνόφωνα χωριά της Κάτω Ιταλίας. Βραβείο Κριτικών στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.

Μουσική για το θέατρο

  • 2011 Βαγόνι στα Νερά, Λεωνίδας Προυσαλίδης σε σκηνοθεσία Αντώνη Αντύπα, Απλό Θέατρο.
  • 2011 Mήδεια, Ευριπίδης σε σκηνοθεσία Αντώνη Αντύπα, Απλό Θέατρο (Πρεμιέρα: 22 Ιουλίου 2011, Φεστιβάλ Επιδαύρου).
  • 2010 Ευτυχισμένες Μέρες (Happy Days) Σάμιουελ Μπέκετ σε σκηνοθεσία Αντώνη Αντύπα, Απλό Θέατρο.
  • 2010 Ο Επιστάτης (The Caretaker) Χάρολντ Πίντερ σε σκηνοθεσία Αντώνη Αντύπα, Απλό Θέατρο.
  • 2009 Ποιος φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ; Έντουαρντ Άλμπη σε σκηνοθεσία Αντώνη Αντύπαα, Απλό Θέατρο.
  • 2008 Ανάσα Ζωής (The Breath of Life) Ντέιβιντ Χερ σε σκηνοθεσία Αντώνη Αντύπα, Απλό Θέατρο.
  • 2007 Μακρύ ταξίδι της Μέρας μέσα στη Νύχτα (Long Day’s Journey into Night) O’ Νηλ σε σκηνοθεσία Αντώνη Αντύπα, Απλό Θέατρο.
  • 2006 Επτά λογικές απαντήσεις, Λεωνίδα Προυσαλίδη σε σκηνοθεσία Αντώνη Αντύπα, Απλό Θέατρο.
  • 2005 Πάρτι γενεθλίων (Βirthday Party) Χάρολντ Πίντερ σε σκηνοθεσία Αντώνη Αντύπα, Απλό Θέατρο.
  • 2004 Βρυκόλακες (Τhe ghosts) Χένρικ Ίψεν σε σκηνοθεσία Αντώνη Αντύπα, Απλό Θέατρο.
  • 2002 Ο Ξεριζωμός (Translations) Μπράιαν Φρίελ σε σκηνοθεσία Αντώνη Αντύπα, Απλό Θέατρο.
  • 2002 Η Επέτειος μας (Celebration) Χάρολντ Πίντερ σε σκηνοθεσία Αντώνη Αντύπα, Απλό Θέατρο.
  • 2001 Τρωάδες, Ευριπίδης σε σκηνοθεσία Αντώνη Αντύπα, Απλό Θέατρο (Πρεμιέρα: 31 Αυγούστου-1 Σεπτεμβρίου, Φεστιβάλ Επιδαύρου).
  • 2000 Θαυματοποιός (Faith Healer) Μπράιαν Φρίελ σε σκηνοθεσία Αντώνη Αντύπα, Απλό Θέατρο.
  • 1998 Νεκρή Ζώνη (No Man’s Land) Χάρολντ Πίντερ σε σκηνοθεσία Αντώνη Αντύπα, Απλό Θέατρο.
  • 1997 Φεγγάρι για καταραμένους (A Moon for the Misbegotten) O’ Νηλ σε σκηνοθεσία Αντώνη Αντύπα, Απλό Θέατρο.
  • 1996 Μόλλυ Σουήνυ (Molly Sweeney) Μπράιαν Φρίελ σε σκηνοθεσία Αντώνη Αντύπα, Απλό Θέατρο.
  • 1995 Φεγγαρόφωτο (Moonlight) Χάρολντ Πίντερ σε σκηνοθεσία Αντώνη Αντύπα, Απλό Θέατρο.
  • 1995 Νέες Προοπτικές, Τα αγαπημένα σας τραγούδια, Φ.Ξ. Κρετς σε σκηνοθεσία Αντώνη Αντύπα, Απλό Θέατρο.
  • 1994 Ολεάννα (Oleanna) Ντέιβιντ Μάμετ σε σκηνοθεσία Αντώνη Αντύπα, Απλό Θέατρο.
  • 1993 Ο Θάνατος του Εμποράκου (Death of a Salesman) Άρθουρ Μίλλερ σε σκηνοθεσία Ζυλ Ντασσέν, Αθήναιον.
  • 1993 Λόγω Φάτσας, Γιώργου Διαλεγμένου σε σκηνοθεσία Αντώνη Αντύπα, Απλό Θέατρο.
  • 1992 Ένας σύζυγος (A husband) Ίταλο Σβέβο σε σκηνοθεσία Αντώνη Αντύπα, Απλό Θέατρο.
  • 1992 Τσερλίνε (Zerline) Χέρμαν Μπροχ σε σκηνοθεσία Αντώνη Αντύπα, Απλό Θέατρο.
  • 1991 Ρόσμερσχολμ (Rosmersholm) Χένρικ Ίψεν σε σκηνοθεσία Αντώνη Αντύπα, Απλό Θέατρο.
  • 1990 Διαμάντια και Μπλουζ, Λούλας Αναγνωστάκη σε σκηνοθεσία Βασίλη Παπαβασιλείου, Αθήναιον.
  • 1990 Η σκιά του Μαρτ (Mart’s shadow) Στιγκ Ντάγκερμαν σε σκηνοθεσία Αντώνη Αντύπα, Απλό Θέατρο.
  • 1989 Λεηλασία (Loot) Τζο Όρτον σε σκηνοθεσία Αντώνη Αντύπα, Απλό Θέατρο.
  • 1989 Αγάπης αγώνας άγονος (Love’s labour’s lost) Ουίλιαμ Σαίξπηρ σε σκηνοθεσία Μάγιας Λυμπεροπούλου, Δημοτικό Θέατρο Πατρών.
  • 1989 Θείος Βάνιας (Uncle Vania) Αντόν Τσέχωφ σε σκηνοθεσία Λευτέρη Βογιατζή, Εταιρία Θεάτρου Σκηνή.
  • 1989 Ελίζα, Ξένια Καλογεροπούλου σε σκηνοθεσία Σταμάτη Φασουλή, Παιδικό Θέατρο, Μικρή Πόρτα.
  • 1989 Νεφέλες, Αριστοφάνης σε σκηνοθεσία Κώστα Μπάκα, Δημοτικό Θέατρο Κομοτηνής.
  • 1988 Ο γλάρος (The Seagull) Αντόν Τσέχωφ σε σκηνοθεσία Ζυλ Ντασσέν, Εθνικό Θέατρο.
  • 1988 Άλλοι τόποι (Other places) Χάρολντ Πίντερ σε σκηνοθεσία Αντώνη Αντύπα, Απλό Θέατρο.
  • 1988 Ο γυάλινος κόσμος (The glass menagerie) Τενεσί Ουίλιαμς σε σκηνοθεσία Αντώνη Αντύπα, Απλό Θέατρο (Βραβείο Κριτικών – Εκκύκλημα).
  • 1988 Οι μικροαστοί (The middle class people) Μαξίμ Γκόρκι σε σκηνοθεσία Μάγιας Λυμπεροπούλου, Δημοτικό Θέατρο Πατρών.
  • 1987 Μην προσπερνάς την ευτυχία (Bohneur, impair et passe) Φρανσουάζ Σαγκάν σε σκηνοθεσία Αντώνη Αντύπα, Απλό Θέατρο.
  • 1987 Σε φιλώ στη μούρη, Γιώργος Διαλεγμένος σε σκηνοθεσία Λευτέρη Βογιατζή, Εταιρεία Θεάτρου Σκηνή.
  • 1987 Ο γενικός γραμματεύς, Ηλία Καπετανάκη σε σκηνοθεσία Νίκου Αρμάου, Δημοτικό Θέατρο Καλαμάτας.
  • 1986 Το καινούργιο σπίτι (The new house) Κάρλο Γκολντόνι σε σκηνοθεσία Βασίλη Παπαβασιλείου, Θεατρικός Οργανισμός Εποχή.
  • 1986 Η Νίκη, Λούλας Αναγνωστάκη σε σκηνοθεσία Αντώνη Αντύπα, Απλό Θέατρο.
  • 1985 Συμφορά από το πολύ μυαλό (Misfortune for having too much brains) Γκριμπογέντοφ σε σκηνοθεσία Λευτέρη Βογιατζή, Εταιρεία Θεάτρου Σκηνή.
  • 1985 Ο Τυχοδιώκτης, Μιχαήλ Χουρμούζη σε σκηνοθεσία Βίκτωρ Αρδίτη, Δημοτικό Θέατρο Σερρών.
  • 1985 Ο Γενικός Γραμματεύς, Ηλία Καπετανάκη σε σκηνοθεσία Νίκου Αρμάου, ΚΘΒΕ.
  • 1985 Νεφέλες, Αριστοφάνης σε σκηνοθεσία Κώστα Μπάκα, Επίδαυρος, Θέατρο Ηρώδου Αττικού.
  • 1984 Ένας μήνας στην εξοχή (One month at the country) Τουργκένιεφ σε σκηνοθεσία Ζυλ Ντασσέν, Εθνικό Θέατρο.
  • 1983 Οι αγροίκοι (The Boorish) Κάρλο Γκολντόνι σε σκηνοθεσία Λευτέρη Βογιατζή, Εταιρεία Θεάτρου Σκηνή.
  • 1981 Κατάλογοι 1-4, Δημήτρης Δημητριάδης, Μουσικός Αύγουστος σε σκηνοθεσία Δημήτρη Βερνίκου (Τρίτο Πρόγραμμα).
  • 1980 Δαβίδ (Αγνώστου Χιώτη Ποιητή 18ου αιώνα) σε σκηνοθεσία Σπύρου Ευαγγελάτου, Ομήρειο Πνευματικό Κέντρο Χίου.
  • 1979 Τα τρία αδέλφια και η Γοργόνα, Μαρούλα Ρώτα, ΚΘΒΕ σε σκηνοθεσία Σπύρου Ευαγγελάτου / Παιδικό Θέατρο Κύπρου, ΘΟΚ.
  • 1975 Ημέρωμα της Στρίγγλας (The taming of the shrew) Ουίλιαμ Σαίξπηρ σε σκηνοθεσία Σταύρου Ντουφεξή, Θέατρο Αλάμπρα.

Μουσική για μπαλέτο

  • 2015 Ταξίδι στην Αιωνιότητα, Εθνική Λυρική Σκηνή, θέατρο Ολύμπια (πρώτη παρουσίαση 7 Οκτωβρίου 2015) χορογραφία: Ρενάτο Τζανέλλα, Corps de Ballet της ΕΛΣ, Ορχήστρα της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, Μουσική διεύθυνση: Τάσος Συμεωνίδης.
  • 2013 Ταξίδι στην Αιωνιότητα, Εθνική Λυρική Σκηνή, θέατρο Ολύμπια (πρώτη παρουσίαση 2 Μαρτίου 2013) χορογραφία: Ρενάτο Τζανέλλα, Corps de Ballet της ΕΛΣ, Ορχήστρα της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, Μουσική διεύθυνση: Μίλτος Λογιάδης, Τάσος Συμεωνίδης.
  • 2000 Φαίδρα του Ρακίνα, Όπερα του Ρήνου, Ντύσελντορφ (πρώτη παγκόσμια παρουσίαση: 30 Νοεμβρίου) χορογραφία – λιμπρέτο: Jochen Ulrich Συμφωνική Ορχήστρα του Ντύσελντορφ, διεύθυνση: Wen-Pin-Chien.

Μουσική για τηλεόραση, ταινίες και σειρές

Μουσική για ραδιόφωνο

Δισκογραφία

  • 2019 Tous des Oiseaux, ECM 2634.
  • 2016 David, ECM 2221.
  • 2015 Μουσική και τραγούδια για το θέατρο (Βιβλίο-Λεύκωμα) MA 15232-58.
  • 2014 Μουσική για τη Μικρή Οθόνη (Βιβλίο-Λεύκωμα με 2 CD) Μικρή Άρκτος MA 15232-54.
  • 2013 Medea (Mήδεια) ECM 2376.
  • 2013 Concert In Athens, ECM New Series 2220.
  • 2011 Music for the Film Sounds and Silence (CD anthology) ECM Munich, CD 2250.
  • 2011 Sounds and Silence – Travels with Manfred Eicher (DVD & Blu Ray) ECM 5050.
  • 2010 Μουσική για το Θέατρο (Πρωτότυπες ηχογραφήσεις 1986-2010 Βιβλίο-Λεύκωμα με 3 CD) Μικρή Άρκτος MA 15232-24.
  • 2009 Elegy of the Uprooting (Η ελεγεία του ξεριζωμού) live recording, ECM, Munich, Concert DVD ECM 5506.
  • 2009 Dust of Time (Η Σκόνη του χρόνου) ECM New Series Μόναχο, CD 2070.
  • 2008 Το «10» ΕCΜ/Μικρή Άρκτος CD ΜΑ15231-11.
  • 2006 Elegy of the Uprooting (Η ελεγεία του ξεριζωμού), ζωντανή ηχογράφηση, ΕCM New Series, Μόναχο, CD 1952-53.
  • 2005 Επανέκδοση 8 έργων (digital remastered: Η μεγάλη αγρυπνία, Η τιμή της αγάπης, Ταξίδι στα Κύθηρα, ο Μελισσοκόμος, L’ Africana, Το Μετέωρο Βήμα του Πελαργού, Τοπίο στην ομίχλη, Ανέκδοτες ηχογραφήσεις) Minos.
  • 2004 Trilogy I – The Weeping Meadow (Τριλογία Ι – Το Λιβάδι που Δακρύζει) ECM New Series 1885.
  • 2002 Trojan Women (Τρωάδες) ECM New Series 1810.
  • 2001 Ελένη Καραΐνδρου / Μουσική για ταινίες Κασετίνα 5 cds (Η τιμή της αγάπης, Ταξίδι στα Κύθηρα, ο Μελισσοκόμος, L’ Africana, Το Μετέωρο Βήμα του Πελαργού) Minos.
  • 1998 Eternity and a day (Μια αιωνιότητα και μια μέρα) ΕCM New Series, Μόναχο, CD 1692.
  • 1996 Ρόζα / Περιπλάνηση (Rosa / Wandering) Lyra – Musurgia, Αθήνα, LP, CD, MC 4872 (Επανέκδοση).
  • 1995 Ulysses’ Gaze (Το Βλέμμα του Οδυσσέα) ΕCM New Series, Μόναχο, CD – MC 1570.
  • 1992 The suspended step of the stork (Το μετέωρο βήμα του πελαργού) ECM, Μόναχο, LP CD 1456.
  • 1992 Music for films (Μουσική από τον κινηματογράφο) ECM, POCT-1104, Ιαπωνία.
  • 1991 Ελένη Καραΐνδρου/Ανέκδοτες Ηχογραφήσεις Minos, CD 908,9,10.
  • 1991 Το μετέωρο βήμα του πελαργού, Minos, LP, CD 983.
  • 1991 Music for films (Μουσική από τον κινηματογράφο) ECM, Μόναχο, LP CD 1429.
  • 1991 Paysage dans le brouillard (Τοπίο στην ομίχλη) Milan Records, VICP 146, Ιαπωνία.
  • 1990 L’ Africana, Μουσική για την ταινία της Margarethe von Trotta, Minos, LP, MSM 903.
  • 1990 Ελένη Καραΐνδρου/Ανέκδοτες Ηχογραφήσεις, κασετίνα με τρεις δίσκους. Τα κυριότερα θέματα για 24 έργα, θεατρικά, κινηματογραφικά και τηλεοπτικά. Minos, MSM 908-909-910.
  • 1990 L’ Africanα, Milan records, CDCH 566, Γαλλία.
  • 1990 Ο Μελισσοκόμος, Minos, CD, MCD 646/647.
  • 1989 Paysage dans le brouillard (Τοπίο στην ομίχλη) Milan Records, CDCH 299/RC 650, Γαλλία.
  • 1988 Ελένη Καραΐνδρου, Ζωντανή ηχογράφηση της Συναυλίας στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού (Φεστιβάλ Αθηνών) με μουσική από τον κινηματογράφο και το θέατρο. Μικρή Συμφωνική Ορχήστρα, Jan Garbarek, Μαρία Φαραντούρη, Γιώργος Νταλάρας, Minos, MSM 753/754.
  • 1987 L’ apiculteur (Ο Μελισσοκόμος) Milan Records, LP A 326, Γαλλία.
  • 1986 Ο Μελισσοκόμος, Minos, 2LP, MSM 646/647.
  • 1985 Voyage à Cythère (Ταξίδι στα Κύθηρα) Ed. Saravah, LP DKB 1111, Γαλλία.
  • 1984 Ταξίδι στα Κύθηρα, Minos, LP, MSM 538.
  • 1983 Η τιμή της αγάπης, Minos, LP, MSM 520.
  • 1982 Ρόζα και Περιπλάνηση, Ηχογραφική Ε.Κ. 001.
  • 1973 Η μεγάλη αγρυπνία (The great vigilance) Ποίηση Κ.Χ. Μύρης με τη Μαρία Φαραντούρη. Εξώφυλλο από τον Γ. Τσαρούχη, ΕΜΙ, JJ 064-70159.
  • 1972-1971 Συμμετοχή σε LP της Νάνας Μούσχουρη, Polygram, Γαλλία: Le tournesol, Une voix, Le plus grands succes, The unique Nana Mouschouri, Je finirai par l’ oublier (45 στροφών) κ.λ.π.

Διακρίσεις και βραβεία

  • 2014 Διάσημο του Ιππότη του Τάγματος Γραμμάτων και Τεχνών, που απονεμήθηκε από τον Olivier Descotes, Σύμβουλο Συνεργασίας και Μορφωτικής Δράσης της Πρεσβείας της Γαλλίας και Διευθυντή του Γαλλικού Ινστιτούτου Ελλάδος, εκπροσωπώντας την Υπουργό Πολιτισμού και Επικοινωνίας της Γαλλικής Δημοκρατίας.
  • 2011 Βραβείο μουσικής του περιοδικού Αθηνόραμα για την παράσταση Ο Επιστάτης (σκην. Αντώνης Αντύπας).
  • 2010 Βραβείο μουσικής του περιοδικού Αθηνόραμα για την παράσταση Ποιός φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ (σκην. Αντώνης Αντύπας).
  • 2009 Μετάλλιο του Δήμου Αθηναίων «για την προσφορά της στην μουσική και τον πολιτισμό».
  • 2008 Βραβείο μουσικής κοινού του περιοδικού «Αθηνόραμα» για την παράσταση Ταξίδι μιας μεγάλης μέρας μέσα στη νύχτα (σκην. Αντώνης Αντύπας).
  • 2008 Βραβείο μουσικής (Πρόσωπα 2008, TV Έθνος) για το «10» του Μ. Καραγάτση.
  • 2006 Τιμητική διάκριση XENIA.
  • 2006 Βραβείο μουσικής κοινού του περιοδικού Αθηνόραμα για την παράσταση Πάρτυ Γενεθλίων (σκην. Αντώνης Αντύπας).
  • 2005 Βραβείο μουσικής κοινού του περιοδικού Αθηνόραμα για την παράσταση Βρυκόλακες (σκην. Αντώνης Αντύπας).
  • 2005 Βραβείο από το Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου της Ελευθεροτυπίας «για τη σημαντική συμβολή της στη τέχνη του Κινηματογράφου».
  • 2004 Υποψηφιότητα στα Ευρωπαϊκά Όσκαρ (FELIX) για τη μουσική της στο Λιβάδι που δακρύζει (σκην. Θόδωρος Αγγελόπουλος).
  • 2003 Βραβείο μουσικής κοινού του περιοδικού Αθηνόραμα, για την παράσταση Ο Ξεριζωμός (σκην. Αντώνης Αντύπας).
  • 2002 Χρυσός Σταυρός του Τάγματος της Τιμής από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.
  • 2000 Βραβείο ΤΕΙ Κρήτης «για τη προσφορά της στην τέχνη».
  • 1998 Κρατικό κινηματογραφικό βραβείο ποιότητας ΥΠΠΟ για την ταινία Μια αιωνιότητα και μια μέρα (σκην. Θόδωρος Αγγελόπουλος).
  • 1994-96 Έπαθλο Δημήτρης Μητρόπουλος για τη μουσική της στο Θέατρο (παραστάσεις: Ολεάννα / Φεγγαρόφωτο /Νέες προοπτικές / Μόλλυ Σουήνυ, σκην. Αντώνη Αντύπα).
  • 1992 Βραβείο FELLINI Καλύτερου Συνθέτη της Ευρώπης από την Europa Cinema (Ιταλία).
  • 1987 Κρατικό Βραβείο ποιότητας του ΥΠΠΟ για την ταινία Ο Μελισσοκόμος (σκην. Θόδωρος Αγγελόπουλος).
  • 1986 Βραβείο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης,, για την ταινία Καλή πατρίδα, σύντροφε (σκην. Λευτέρης Ξανθόπουλος).
  • 1983 Βραβείο Μουσικής Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, για την ταινία Η τιμή της αγάπης (σκην. Τώνια Μαρκετάκη).
  • 1982 Βραβείο Μουσικής Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, για την ταινία Ρόζα (σκην. Χριστόφορος. Χριστοφής).